Sz. P. prof. Jan Szyszko
					Minister Środowiska RP
					Ul. Wawelska 52/54
					00-922 Warszawa

dotyczy: wniosku złożonego przez Polski Związek Łowiecki do Ministra Środowiska w sprawie ustanowienia derogacji na łowieckie  pozyskanie wilka w okresie od 1 września do 31 marca, metodą polowań indywidualnych.

	Szanowny Panie Ministrze!

W związku z informacją odnalezioną na stronie internetowej Polskiego Związku Łowieckiego dotyczącą ww. wniosku, pragnę na Pana ręce złożyć prośbę o jego odrzucenie.

Uważam, że w związku z negatywną kampanią prowadzoną od jakiegoś czasu przez środowiska łowieckie, a dotyczącą konieczności redukcji liczby wilków w Polsce, należy się kilka istotnych sprostowań:

1. Wg najnowszej inwentaryzacji wilków w Polsce przeprowadzonej przez Zakład Badania Ssaków PAN w Białowieży liczebność wilków w Polsce wynosi między 446 a 625 sztuk, czyli średnio około 535 osobników, nie zaś jak twierdzą przedstawiciele Polskiego Związeku Łowieckiego 1200-1300 sztuk. Biorąc pod uwagę wniosek złożony przez PZŁ na roczny odstrzał 60 wilków, jasno można odpowiedzieć sobie na pytanie, dlaczego myśliwi zawyżają ilość wilków. Jednocześnie łatwo ocenić na ile absurdalnym byłby odstrzał takiej ilości zwierząt z gatunku mającego status zagrożonego.

2. Jak wynika z inwentaryzacji wilków prowadzonych od 2001 roku, wyraźnie widać, że liczebność wilków w Polsce utrzymuje się na stałym poziomie lub nieznacznie spada. Biorąc pod uwagę liczebność całej populacji wilków w Polsce, ich rozproszenie, trudności w migracji terytorialnej oraz kłusownictwo, odstrzał nawet najmniejszej ilości osobników może spowodować spadek populacji wilków. Odstrzał 60 sztuk to spadek ilościowy o około 12%, ale jeśli wziąć pod uwagę, że zabite mogą zostać osobniki pełniące rolę alfa w poszczególnych watahach (zarówno basiory jak i wadery), doprowadzić to może do rozbicia wielu watach i w konsekwencji do śmierci potomstwa, lub do polowania osobników z rozbitych watach „na własną rękę”, co prowadzi do zmuszania wilków do polowań na łatwy łup, czyli zwierzęta hodowlane. A to już przyczynek do dalszych ataków różnych środowisk na te drapieżniki, i powód do kolejnych redukcji populacji.

3. Argument podawany przez PZŁ, o tym iż w Finlandii poluje się na wilki, mimo że populacja ich liczy 120 osobników (wydaje się, że nawet w tym wypadku PZŁ zawyża tę liczbę, wg danych z 2005 jest to 100 sztuk) wydaje się totalnie absurdalny i alogiczny, gdyż rozumując w ten sposób można stwierdzić, że jeżeli na Białorusi nie ma demokracji, to dlaczego nie powielić tego wzoru w Polsce.

Jako osoba od jakiegoś czasu interesująca się ochroną środowiska, wyrażam głęboki niepokój naciskami wielu środowisk, które robią wszystko, by znacznie zredukować liczebność wilków w Polsce (gatunku pełniącego przecież dość istotną rolę w ekosystemie) i kłamliwie przedstawiać jego wizerunek w oczach społeczeństwa. Uważam, że obowiązkiem Ministerstwa Środowiska, w obecnej sytuacji tego gatunku, jest jego konsekwentna ochrona.

Jednocześnie biorąc pod uwagę głosy hodowców skarżących się na zagryzanie zwierząt hodowlanych wyrażam przekonanie, iż kompromisowym rozwiązaniem problemu powinna być edukacja hodowców w zakresie sposobów ochrony stad, nie zaś odstrzały.

Wyrażam również nadzieję, że podobnie jak w przypadku wniosku wojewody podkarpackiego z dnia 7 stycznia 2002 roku znak OŚ-V-6120-1/02 w sprawie zezwolenia na odstrzał pięćdziesięciu wilków, Ministerstwo zwróci się o opinię do Państwowej Rady Ochrony Przyrody, a ta wyda opinię kategorycznie negatywną.

Z poważaniem,